علیرضا عطارزاده متولد ۱۳۷۳ است. دورهی کارشناسی فلسفه (۱۳۹۵) را در دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد فلسفه (۱۳۹۸) را در دانشگاه شهید بهشتی و دکتری فلسفه (۱۴۰۵) را در دانشگاه تهران گذرانده است. علایق پژوهشی او پدیدارشناسی (خصوصا ادموند هوسرل)، فلسفه قرون وسطی متأخر (خصوصا توماس آکوئینی، دانز اسکوتوس و مایستر اکهارت) و فلسفه نظری کانت است. آثاری که تاکنون از او منتشر شده است از این قرار است: مقالات: ملاحظاتی در باب فلسفه استعلایی مدرسی: در پرتو مابعدالطبیعه ابن سینا، آکوئینی، اسکوتوس، نشریهی فلسفه، ۱۴۰۵ تمایز معنی و مدلول در پدیدارشناسی هوسرل، نشریهی منطقپژوهی، ۱۴۰۰ مابعدالطبیعه تعریف: مسائل تعریف در زتا و اتای مابعدالطبیعه ارسطو، نشریهی منطقپژوهی، ۱۴۰۱ ترجمه و تحقیق: کتاب تسلای الهی و آثاری دیگر، مایستر اکهارت، نشر نگاه معاصر، ۱۴۰۵ ترجمه: جامع علم کلام، توماس آکوئینی، تلخیص و توضیح: پیتر کریفت، ققنوس، ۱۴۰۲ درآمدی بر پدیدارشناسی، درموت موران، شبخیز، ۱۴۰۲ مبانی پدیدارشناسی، دان زهاوی، ققنوس، ۱۴۰۲ خوف مابعدالطبیعی، لشک کولاکفسکی، ققنوس، ۱۴۰۳ هرمنوتیک به منزله روششناسی عام علوم روحی، امیلیو بتی، شبخیز، ۱۴۰۱